زرّافه، بُلندقدترین حیوان دنیا است؛ حتّی بلندتر از فیل آفریقایـی. قدّ یك زرّافه‌ی نر، به بیش از 5/5 متر می‌رسد؛ یعنی 5/1 متر بیش‌تر از قدّ یك فیلِ آفریقایـی. قدِ بلند زرّافه به خاطر پاهای بلند و گردن دراز و 2 متری او است. در عوض، وزنِ یك زرّافه‌ی بالغ نزدیك به 1200 كیلوگرم است؛ در حالی كه وزنِ یك فیل نر آفریقایـی، پنج برابرِ آن است.

محلّ زندگی زرّافه در دشت‌های جنوب آفریقا زندگی می‌كند. نقش و نگار بدن جانور به او كمك می‌كند تا در لابه‌لای درخت‌ها و درختچه‌ها پنهان شود و از دید حیوانات درنده مانند شیر در امان بماند.

شاخ‌های كوچك در دو طرف سر زرّافه دو برآمدگی شبیه به شاخ وجود دارد كه روی آن‌ها، از مو و پوست پوشیده شده است. بعضی از زرّافه‌ها هم یك یا دو برآمدگی شاخ مانند بر روی پیشانی خود دارند.

در هوای توفانی وقتی هوا توفانی می‌شود، زرّافه می‌تواند سوراخ‌های بینی خود را ببندد و مانع از ورودِ گرد و غبار به درونِ آن‌ها شود.

حسّ قوی قدرتِ شنوایـی و بینایـی زرّافه خیلی زیاد است. اگر یك حیوان وحشی به او نزدیك شود، خیلی زود می‌فهمد.

مهره‌های گردن تعداد استخوان‌های گردنِ زرّافه، هفت عدد است؛ یعنی با تعداد استخوان‌های گردن در انسان و سایر پستانداران برابر است. در پشت گردنِ زرّافه موهای كوتاهی می‌رویند كه به آن‌ها یال می‌گویند. این موها تا شانه‌ها می‌رسند.

زرّافه‌ی كوچولو زرّافه‌ی ماده، حدود 15 ماه بچّه‌اش را در شكم خود حمل می‌كند. بچّه‌ زرّافه در هنگام تولّد 68 كیلوگرم وزن و 2 متر قد دارد. بچّه‌ی زرّافه مدّت 10 ماه از شیر مادر تغذیه می‌كند؛ امّا از یك ماهگی می‌تواند كمی علف هم بخورد.

عمر زرّافه عمر زرّافه حدود 28 سال است.

سرعت زرّافه یك زرّافه می‌تواند با سرعت 65 كیلومتر در ساعت بدود.

خواب زرّافه معمولاً در حالت ایستاده می‌خوابد؛ امّا وقتی روی زمین دراز می‌كشد، گردن خود را راست نگه می‌دارد و به كُنده‌ی یك درخت یا به رانِ خود تكیه می‌دهد.

زندگی گروهی زرّافه‌ها به‌طور گروهی زندگی می‌كنند و معمولاً محّلِ زندگی خود را كه منطقه‌ای به مساحت 75 كیلومترمربّع است، تغییر نمی‌دهند. شیر، تنها دشمن واقعی زرّافه است. این حیوان در كمین می‌نشیند و ناگهان از پشتِ سر حمله می‌كند. البتّه، زرّافه هم برای دفاع از خود، از پاهایش كمك می‌گیرد. ضربه‌ی لگد یك زرّافه می‌تواند شیر را از پا درآورد.

آب خوردن یك زرّافه این حیوان وقتی می‌خواهد آب بخورد، پاهای جلویـی خود را از هم باز می‌كند و سپس گردنِ درازش را پایین می‌آورد تا به آب برسد.

تغذیه زرّافه با استفاده از لبِ بالایـی پهن و زبان درازش كه طول آن به 50 سانتی‌متر (نیم متر) می‌رسد، از میوه‌ها، برگ‌ها و شاخه‌های ظریف بالای درختان تغذیه می‌كند. زرّافه‌ها مانند گاو نُشخوار می‌كنند؛ یعنی غذایـی را كه می‌خورند و وارد معده‌شان می‌شود، دوباره به دهان برمی‌گردانند تا بجوند.

بزرگ‌ترین قلب قلب زرّافه در بین حیوانات تقریباً از همه بزرگ‌تر است. می‌دانید چرا؟ برای این‌كه قلب این حیوان باید آن‌قدر قوی باشد كه بتواند خون را از گردن 2 متری آن به مغز بفرستد.