براي چندمين سال متوالي است که فرهنگسراي سالمند به منظور تشويق افراد بالاي 60 سال که در کنکور دانشگاه ها قبول مي شوند طي مراسمي از آنان تقدير به عمل مي آورد. برگزاري چنين مراسمي علاوه بر نقش سازنده و مهمي که در ارتقا روحيه خود باوري اين قشر  دارد مي تواند حاوي اين پيام و الگو  براي جوانان باشد که براي يادگرفتن و افزايش دانش خود تلاش بيشتري نمايند ضمن آنکه نگرش مثبت آحاد جامعه را نسبت به بازنشستگان افزايش مي دهد. مطلب زير به  نقشي که ادامه تحصيل مي تواند در ارتقا بهداشت رواني اين قشر داشته باشد مي پردازد.
بر اساس آخرين آمارهاي موجود حدود ده درصد افراد جامعه  ما  را که رقمي در حدود هفت ميليون نفر مي شود افراد بالاي 60 سال تشکيل مي دهند. کارشناسان پيش بيني مي کنند اين تعداد ظرف بيست سال آينده به دو برابر افزايش يافته و در طي سي الي چهل سال آينده اکثريت جامعه را افراد مسن تشکيل خواهند داد.  
اگر جوان شدن جامعه ما در شرائط حاضر امري ناگهاني و غيرمترقبه بوده است، سالمند شدن آن کاملا قابل پيش بيني است. بنابراين مديران جامعه اگر از هم اکنون به فکر ايجاد ساختارها، تمهيدات و روال هاي لازم براي برخورد با چنين پديده اي نباشند بدون شک در اين زمينه با امواجي از مشکلات روبه رو خواهيم بود و در آينده نمي توان پاسخگوي نيازهاي اين  لشکر عظيم بود.
نيازهاي اساسي جمعيت بازنشسته و سالمند
نيازهاي اين جمعيت را مي توان کلا در 4 مقوله طبقه بندي کرد:
1- نيازهاي مالي - اقتصادي: مانند حقوق بازنشستگي مکفي که عدم توجه به آن آسايش رواني - اجتماعي  اين قشر را به هم مي ريزد.
2- نيازهاي درماني و بهداشتي: مانند مراقبتهاي پزشکي، دارو، وجود پزشکان و روانشناسان و پرستاران متخصص در طب و روانشناسي  سالمندي.
3- نيازهاي رسانه اي: راديو، تلويزيون، سينما، تئاتر و روزنامهها و مجلاتي که مخاطبين  محتوي برنامه و مطالب آنها  عمدتا اين قشر باشد.
4- نيازهاي رواني و توجه به بهداشت رواني آنان.
در اين ميان اما بهداشت رواني و توجه به نيازهاي رواني  نيزاز اهميت ويژه اي برخوردار است. چناچه اين اقشار از سلامت رواني خوبي برخوردار باشند اين امر تا حد زيادي بر سلامت جسمي و بهبود مناسبات اجتماعي  آنان  نيز اثر گذار خواهد بود و  موجب  جلوگيري از هدر رفتن هزينههاي جامعه جهت درمان آنان که هزينه بالايي را نيز  در بر مي گيرد خواهد شد.
ازجمله  مواردي که کمک شاياني به بهداشت رواني بازنشستگان مي نمايد تشويق و ترغيب آنان براي ادامه تحصيل و کسب مدارج تحصيلي بالاتر است. افرادي که در هنگام اشتغال به هر دليلي نتوانسته اند به تحصيلات خود ادامه دهند (به ويژه از مقطع ديپلم به بالا) در هنگام بازنشستگي مي توانند به ادامه تحصيل تشويق شوند.در اين راستا مديران جامعه مي توانند برنامه ويژهاي را براي افزايش ظرفيت رشتههاي تحصيلي  يا سهميه اي را براي آنان در دانشگاهها و مراکز آموزش عالي در نظر بگيرند  و حتي اين  امتيازبه عنوان يک مشوق  براي آنان قائل شود که چنانچه موفق به اخذ مدرک تحصيلي در مقاطع بالاتر گردند طبق ضوابطي در حقوق بازنشستگي آنان اثرگذار خواهد بود. دانشگاهها و موسسات آموزش عالي و مراکز آموزشي موسسات و سازمانها نيز از خدمات  کساني که بعد از باز نشستگي در مقاطع تحصيلي کارشناسي ارشد و دکترا فارغ التحصيل مي شوند با پرداخت حق الزحمهاي مناسب جهت آموزش نيروهاي جوان استفاده نمايند.